بررسي تطابق رسم‌الخط معيار كردي در نوشتار آرامي با آواي گويشي كردي

اگر چه اختلاف نظرهايي در زمينة رسم الخط معيار كردي وجود دارد، اما در صد سال اخير اجماعي بر خط معيار كردي شكل گرفته است كه تا حدودي شيوة كتابت و نشر آثار رسمي را شامل مي شود. به نظر مي رسد در زبان كردي ظرفيت هاي آواييِ خاص وجود دارد كه در اين رسم الخطِ معيار از لحاظ نوشتار پوشش داده نمي شود. اين ناهمپوشاني كاستي هايي را در رسم-الخط براي آوا به وجود مي آورد كه شايد در نوشتار عُرفي نتوان جزئيات آن را بررسي كرد، اما زماني كه در اشعارِ كلاسيكِ وزن محور، به اين نوع واژه ها برمي خوريم، ضعف نوشتار در مقابل گفتار، پررنگ تر جلوه مي كند. گرچه اين موضوع به صورت پراكنده مورد توجه برخي از دانشمندان دستور زبان قرار گرفته، امّا تاكنون تحقيق مستندي در اين زمينه به صورت جامع انجام نشده است. نتايج نشان مي دهد كه در متون تاريخي كردي خاصه اورامي ظرفيت هاي نوشتاري خاصي وجود دارد كه در آن مي توان نشانه اي از اين الفاظ گمشده يافت كه درتطابق با نمونه هاي شعر كلاسيك درست به نظر مي رسند. اين تحقيق كه به روش كتابخانه اي و تحليل محتوا انجام گرفته است، مي تواند سبب تقويت ساختاري رسم الخط معيار گردد و به ثبات ساختاري دستور زبان كردي بينجامد.