بررسي مضموني فولكلور ادب كردي

فولكلور، از دو واژه «Folk» به معني مردم و «Lore» به معني دانش تشكيل شده است. مجموعه آثار شفاهي، غيرمادي و زبانيِ بازمانده از يك ملت كه سينه به سينه توسط نقالان و راويان نقل شده و به شكل امروزي درآمده است، فولكلور گويند كه در مجموع بـه آداب و سـنن، حكايـات و داسـتان هـا و باورهـاي مردميِ يك ملت اطلاق مي شود. اين پژوهش با استفاده از ابزار كتابخانه اي و به روش توصيفي ـ تحليلي به بررسي مضامين فولكلور ادب كردي پرداخته است. درواقع هر ملتي داراي آهنگ ها و اشعار فولكلوريك خاص خود است كه مي توان با دقت در ريتم آهنگ ها و معناي آنها به زواياي تاريك و روشن يك ملت پي برد. در اين ميان فولكلور ادبيات كردي از غناي وسيعي برخوردار است كه با توجه به شرايط اجتماعي، فرهنگي، طبيعي و آداب و رسوم مطرح در ميان كردها، رنگ و نموي خاصي به خود گرفته و آنچنان كه شايسته است، به آن نپرداخته-اند. در ميان اشعار و داستان هاي فولكلور مي توان خصوصياتي مانند صداقت، پاكي و بي آلايشي كُردها را مشاهده كرد كه نمايانگر روحيات و ويژگي هاي رفتاري آنان است كه با دقت و بررسي مضامين آنها مي توان به اين خصوصيات و لايه هاي پنهان پي دارد.