نقد پديدارشناسي دفتر شعر «از كوچه‌هاي خاكي سرتپه تا خاك»

نقد پديدارشناسي از جمله نقدهاي خواننده محور و برآمده از آثار ادموند هوسرل، فيلسوف اوايل قرن بيستم، است. اين -شيوه بر آن است تا مسأله ي جدايي سوژه و ابژه، هشياري و جهان را با تمركز بر واقعيت پديداري اشياء به شكلي كه بر ضمير هشيار جلوه گر مي شوند، بيان كند. بر اساس اين رويكرد، اثر حاصل تجربه ي خواننده وآگاهي وجه غالب اين نوع نقد است. در اين نوع نقد، بافت تاريخي واقعي اثر ادبي، شرايط توليد و نويسنده و خواننده ي آن ناديده گرفته مي شود و به جاي آن مطالعه ي دروني متن و بركنار از هرگونه تأثير خارجي مورد توجه قرار مي گيرد. متن به تجسّم نابي از آگاهي خواننده تبديل مي شود: همه ي جنبه هاي سبكي و معنايي اثر، قسمت هاي زنده اي از يك كل پيچيده تلقي مي شود كه جوهر وحدت بخش آن ذهن نويسنده است. زيست جهان، زمان و فضا از جمله مهم ترين مقوله هاي پديدارشناسانه ي اين مجموعه است. شاعر با عرضه ي گوهر آگاهي خود درباره ي زيست جهان خويش، وجه عام آن را نشان مي دهد كه در مصادره ي تكنيك و فرايند صنعتي شدن است. در اين زيست جهان موقعيت انسان معاصر به همراه مقوله هاي زمان و مكان تصوير شده است.