پروژه هاي شاخص_پرچمي مبتني بر فرهنگ، ابزاري در اختيار تجديد حيات شهري؛با تمركزي بر: ميزان درگيري جوامع محلي در باهمستان ها و عرصه هاي رو به افت مراكز شهرها

در كشورهاي در حال تمركز زدايي صنعتي در درون و مراكز شهرها، ميزان حضور و تأثير پروژه هاي شاخص_پرچمي فرهنگي مبتني بر كاربست متآخر تجديد حيات شهري (بازافريني شهري)، كه با تاكيدي بر هدف بهبود كيفيت زندگي جوامع محلي و باهمستان ها در سطح منطقه برنامه ريزي شده بود از اصل خود يعني تاكيد بر درگيري جوامع محلي در ميزان موفقيت اين گونه پروژه ها خارج شده است و توجه كمتري را به خود در اين زمينه اختصاص داده است، و توجه صرف بر تمركز رشد اقتصادي و جايگاه صرفا تبليغاتي و بين المللي اين چنين پروژه هايي شده بود. در اين مقاله سعي بر ان است كه با روش توصيفي_تحليلي و با بررسي و تحليل متون (روش اسنادي)، و با استناد به نمايانگرها و نشانگرهاي توصيفي بدست امده از سوي واكاوي جوامع محلي، و بسته به اهداف و ميزان تمركز بر محورهاي گوناگون پروژه هاي شاخص_پرچمي فرهنگي در اين عرصه هاي رو به افت، به تبيين اصول تجديد حيات عرصه‌هاي مركزي شهرها پرداخته، و با معرفي راهبردها و عناصر كاربردي تجديد حيات مبتني بر پروژه هاي شاخص_پرچمي مبتني بر فرهنگ، رويكرد جامع مناطق فرهنگي براي تجديد حيات عرصه‌هاي رو به افت مراكز شهري معرفي شود و در انتها نيز چارچوب مفهومي معيارها و نشانگرهاي آفرينش مناطق فرهنگي با تمركزي بر پروژه هاي شاخص_پرچمي در اين عرصه‌ها ارائه گردد.