پايش كيفيت خاك با استفاده از روش نقشه‌برداري رقومي در اراضي جنگل تراشي‌شده شهرستان ساري، استان مازندران

اين مطالعه با هدف بررسي اثر جنگل‌زدايي بر كيفيت خاك در اراضي كشاورزي شهرستان ساري در بازه زماني 40 ساله انجام شده است. از شاخص كيفيت خاك نمور (Nemoro) به دو روش خطي و غيرخطي استفاده شد. كاربري‌هاي مورد مطالعه شامل جنگل، باغات مركبات بيشتر از 10سال، باغات مركبات كمتر از 10سال، زمين‌هاي شاليزاري، زمين‌هاي خشكه‌كاري بودند. 108 نمونه خاك از عمق 0 تا 30 سانتي‌متر تهيه شد. ويژگي‌هاي خاكي مورد استفاده شامل pH، وزن مخصوص ظاهري، نيتروژن كل خاك، كربن آلي خاك، تنفس ميكروبي، كربنات كلسيم معادل، هدايت الكتريكي و ظرفيت تبادل كاتيوني بودند. براي محاسبه شاخص‌ كيفيت خاك و تغييرات آن از نقشهبرداري رقومي خاك با استفاده از روش جنگل تصادفي استفاده گرديد. براساس نتايج اين شاخص‌، كيفيت خاك در اراضي جنگلي و باغات مركبات بيشتر از 10سال در گروه¬هاي يك (خيلي خوب) و دو (خوب) كيفيت خاك قرار گرفتند در حالي‌كه اراضي خشكه‌كاري و باغات مركبات كمتر از 10سال در گروه پنج (خيلي ضعيف) كيفيت خاك قرار داشتند. استفاده از روش خطي براي برآورد شاخص‌ها بهتر از روش غيرخطي بود. بنابراين، براي حفظ و افزايش كيفيت خاك استفاده از روش‌هاي مديريتي مبتني بر كشاورزي پايدار در منطقه ضروري است.