مطالعه‌ي بين نسبت نقدينگي در گردش و سودآوري (مطالعه موردي، شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران)

The Relationship between Ratio of Cash Flow and Profitability (Case Study, Companies Accepted in Tehran Stock Exchange)

سودآوري يكي از مهمترين اين عوامل سرمايه گذاري و مديريت سرمايه در گردش به دليل تأثيري كه بر سودآوري، ريسك و متعاقب آن ارزش شركت مي گذارد، بسيار حائز اهميت است. در اين تحقيق هدف شناخت تأثير نسبت نقدينگي در گردش بر سودآوري شركت است. جامعه ي آماري پژوهش را شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران تشكيل داده و دوره زماني تحقيق نيز براي بازه زماني سالهاي 1386 تا 1391 تعيين گرديده است. به منظور انتخاب شركتها در آزمون فرضيه هاي تحقيق از قاعده حذف سيستماتيك استفاده گرديده و نيز داده هاي آماري تحقيق از طريق آزمون آماري تحليل رگرسيون خطي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. در اين تحقيق از متغير بازده حقوق صاحبان سهام به عنوان معيار سودآوري شركت ها و متغير نسبت نقدينگي جهت اندازه گيري مديريت سرمايه در گردش استفاده گرديده نتايج نشان داد، بين نسبت نقدينگي و بازده حقوق صاحبان سهام، يك رابطه مثبت و معنادار به عبارتي مديران شركت ها مي‌توانند با افزايش شاخص فراگير نقدينگي و كاهش دوره ي وصول مطالبات، در حد معقول سودآوري شركت خود را افزايش دهند.