نظري اجمالي بر نقش مايه گوزن در ظروف سيمين ساساني

نقش جانوران از ديرباز در هنر ايران باستان به دليل اهميت و كاربردشان در زندگي روزمره همواره مورد توجه و استفاده بوده است. به ‏طوري كه گاهي از مرز يك جانور واقعي به نمايشي سمبليك از خدا تبديل شده اند. در ميان نقوش مختلف حيوانات نقش مايه گوزن نيز ‏يكي از نقوش و عناصر تزيين در هنر دوره ساساني مي باشد. گوزن در اغلب آثار هنري ايران باستان نمادي از هلال ماه و شاخ هايش ‏نمادي از پرتو خورشيد بوده است. اين پژوهش به صورت توصيفي- تحليلي و به شيوه ي كتابخانه اي جمع آوري شده است. هدف اين ‏نوشتار نظري اجمالي بر نقش مايه گوزن، بر روي برخي از ظروف سيمين دوره ساساني مي باشد كه مي تواند تا حدي معرف هنر و ‏انديشه و باورها و آداب و رسوم مردم آن روزگار باشد. نتايج به دست آمده حاكي از آن است كه نقش ماية گوزن علاوه بر جنبة معيشتي، ‏نگرشي مذهبي و سياسي داشته و برخواسته از اسطوره ها و باورهاي اعتقادي بوده است.‏