محوطه ميحِ لادين و تپه قلاتَك؛ شواهد احتمالي از دو شهر باستاني عصر مفرغ در ارتفاعات جنوبي پس كرانه‌هاي خليج‌فارس، حوزه جازموريان

سلسله كوه‌هاي مارز و بشاگرد در جنوب استان كرمان قرار دارند و اين استان را از هرمزگان جدا مي‌كنند. در منطقه قلعه گنج سوي شرقي كوه‌هاي بلند مارز جايي كه سرچشمه‌هاي آبريز زير حوزه جنوبي چاله جازموريان شكل مي‌گيرد، شعبات رودخانه‌هايي به فاصله نزديك و در موازي هم به سمت تالاب جازموريان در شمال جريان دارند. در ساحل اين شاخه آب‌ها از ارتفاعات كوهستان مارز و دره‌هاي آن تا جايي كه رودخانه‌ها وارد دشت‌هاي پاي كوهي بخش چاه دادخداد قلعه گنج مي‌شوند، محوطه‌هاي باستاني ديده مي‌شود كه متعلق به هزاره سوم پ.م هستند. محوطه ميح لادين و تپه قلاتك مهم‌ترين محوطه‌هايي هستند كه در اين زير حوزه قرار دارند. اين دو محوطه در بردانده مدارك و شواهدي از استقرارهاي مركزي و واحدهاي معماري دارند كه در ساحل رودخانه بزرگ گِريشِگ واقع‌شده‌اند. بررسي سطحي نشان مي‌دهد، هركدام از محوطه‌ها به سه بخش اصلي تقسيم مي‌شود. 1. بخش استقراري2 . بخش گورستان 3. قسمت سازه‌هاي شبكه‌بندي چهارضلعي و يا حصارهاي سنگي كه بخش قابل‌توجهي از محوطه‌ها را اشغال مي‌كنند. محوطه ميح لادين و تپه قلاتك به صورت تك دوره‌اي شكل‌گرفته‌ و با توجه به دارا بودن مداركي از مكان‌هاي هسته‌اي استقراري و وسعت زياد، احتمال مي‌رود شواهد و بقاياي از دو شهر باستاني باشند كه امروزه در حوزه فرهنگي جازموريان و در جنوب شرق استان كرمان واقع شده‌اند. در اين پژوهش بر اساس شواهد سطحي به معرفي اين دو محوطه پرداخته خواهد شد.