جايگاه آموزش در ميان ايرانيان باستان

آموزش از جمله عواملي بود كه در دوره باستان سبب ايجاد فرهنگ و تمدن در كشور شد. علاوه بر اين، اتحاد سياسي و فرهنگي در ‏سطح جامعه را نيز به دنبال داشت. آموزش در ايران باستان بيشتر بر دو سطح ديني و جنگاوري تأكيد داشت كه در واقع هدف از آن ‏خدمت در امور كشورداري و حفظ اخلاق بود. تحليل و بررسي همه جانبه اين مسئله در دوره باستان چند سؤال را مطرح مي كند: آموزش ‏در دوره باستان در چه زمينه اي شكل مي گرفت و نقش مجريان آن در اين دوره چگونه توصيف شده است؟ دستاوردهاي آموزش در كشور ‏در اين دوره چگونه بود؟ بر اين اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسي همه جانبه معنا و مفهوم آموزش نزد ايرانيان باستان و نحوه به ‏كارگيري آن در سطح جامعه به تبيين فرضيات مطرح با روش توصيفي_تحليلي و با استفاده از آثار كتابخانه اي مي پردازد كه نتايج نشان ‏داد جايگاه و اهميت آموزش بخصوص آموزش مذهبي و جنگاوري در دوره باستان، باعث تأثيرپذيري و تأثيرگذاري متقابل فرهنگ و تمدن ‏بر رخدادهاي اين دوران بوده است.‏