سلول‌هاي رسوبي ساحلي استان بوشهر

امروزه مباحث رسوب شناسي و چرخه فرسايش، انتقال رسوب، رسوبگذاري و باز پخش رسوبات به ويژه در محيط‌هاي رسوبي ساحلي نقش تعيين كننده‌اي در پهنه بندي مديريتي مناطق ساحلي دارد. سلول‌هاي رسوبي از ديرباز به عنوان عرصه مديريتي در مناطق ساحلي معرفي شده‌اند كه در آنها فرآيندهاي رسوبي و بودجه رسوب مستقل و مجزائي از سلول‌هاي مجاور دارند. سلول‌هاي رسوبي ساحلي عموماً داراي رژيم فرسايشي يا افزايشي هستند كه بر اساس آن احداث سازه‌هاي ساحلي و اقدامات حفاظت سواحل اتخاذ مي‌شود. هدف اين تحقيق، شناسايي و تفكيك سلول‌ها و زير سلول‌هاي رسوبي در طول سواحل استان بوشهر بر مبناي معيار فرآيندهاي رسوبي و زمين‌شناختي بوده است. روش اين تحقيق بر مبناي آشكارسازي شرايط گذر و انباشت رسوب در مرز سلول‌ها و زير سلول‌هاي رسوبي پيشنهادي با استفاده از دو دوره تصاوير ماهواره‌اي IRS سال 1385 با قدرت تفكيك مكاني 6 متر و Sentinel-2A سال 1397 با قدرت تفكيك مكاني 10 متر بوده است. بررسي‌ها نشان داد كه در حد فاصل سال‌هاي 1385 تا 1397 تغييرات شگرفي در فرايندهاي رسوبي به دليل تغييرات اقليمي و تغيير در ذخيره رسوب و احداث چندين سازه متقاطع رانه ساحلي، رخ داده است. بر اين اساس، 2 سلول و 16 زير سلول رسوبي يا به تعبيري 2 محدوده مديريتي اصلي براي برنامه‌ريزي در طول سواحل استان بوشهر شناسايي شد. مرزهاي اصلي سلول رسوبي در دماغه‌هاي خليج بوشهر و نايبند و مرز زير سلول‌هاي منطبق بر بنادر ريگ، عامري، لاور ساحلي، متانول و پرك نقش تعيين كننده‌اي در به دام‌اندازي رسوبات در منطقه مورد مطالعه داشته‌اند.