مطالعه ساختاري نقوش انساني در پارچه‌هاي صفوي

بكارگيري نقوش متنوع از ويژگي‌هاي بارز هنر صفويان است، و هنر پارچه‌بافي نيز از اين اتفاق مستثنا نمي‌باشد. از رايج‌ترين نقوش مي‌توان به نقش انسان كه به صورت كالبدي رسمي يا غيررسمي بر پارچه نقش بسته و متاثر از ساير هنرها در شيوه اجرا و ترسيم است اشاره كرد. هدف از اين پژوهش بررسي نقشمايه‌هاي انساني در پارچه‌هاي صفوي و تبيين عوامل موثر هنري در نحوه ترسيم آن ميباشد. پرسش‌ اساسي اين نوشتار، چگونگي ترسيم نقوش انساني از منظر فرم و رنگ و تطابق آن با ساير هنرها مي‌باشد. روش تحقيق، توصيفي تحليلي و شيوه جمع‌آوري اطلاعات، اسنادي مي‌باشد. نتايج تحقيق گواه آن است تغييرات نقش‏پردازي در نوع چهره‏پردازي به صورت آرماني و غيرآرماني و در شكل اندامي پيكره‏هاي منقوش بر پارچه‏ها با شيوه ترسيم شكل كلي اندام بنا بر زيباشناسي زمانه و نوع لباس رايج عصر و تركيب فيگور بسته به قراردادها مشاهده مي‏شود. همچنين نحوه ترسيم متاثر از هنرهاي رايج چون نگارگري و ادبيات مي‌باشد.