متناسب بودن معجزه با زمانه، شرط كمال

اين نوشتار تلاشي است تا در آن به تبيين و اثبات اين موضوع بپردازد كه «متناسب بودن معجزه با زمانه، شرط كمال» آن است. از ديدگاه كلامي يكي از مهم‌ترين راه‌هايي كه پيامبران براي اثبات ادّعاي نبوتشان مطرح كرده‌اند، آوردن معجزه از طرف خداست. به همين جهت متكلمين براي اثبات حقانيت معجزات پيامبران، قائل به شرايطي شده اند. كتب و مقالات بسياري هم در رابطه با شرايط اعجاز نوشته شده است. در سال ‌هاي اخير نيز شرط «متناسب بودن معجزه با زمانه» به آن موارد اضافه شده است. هدف اين پژوهش مشخص كردن شروط اصلي و غير اصلي در اثبات معجزات پيامبران است. پژوهشگر با روش اسنادي اطلاعات را گردآوري كرده و با بهره وري از شيوه تحليلي- توصيفي به پردازش آن پرداخته است و با نقد مبنايي و بنايي آن بر خلاف سايرين به اين نتيجه دست يافته است كه «متناسب بودن معجزه با زمانه» تنها شرط كمال معجزه است نه اين كه شرط اصلي و ضروري در تحقق معجزه باشد.