مفهوم ظهر و بطن قرآن از ديدگاه آيت‌الله العظمي فاضل لنكراني(ره) و ديگر قرآن‌پژوهان

قرآن مرتبه‌اي از علم الهي و جامع‌ترين رهنمود خداوند براي نيل به كمال مي‌باشد؛ لذا براي بهره‌مند شدن از اين مائده و خوان گسترده الهي، دانشي به‌نام «تفسيرقرآن» شكل گرفت. براي محققان و پژوهشگراني كه در باب علوم قرآني تحقيق مي‌كنند، ديدگاه متفكران معاصر علوم قرآني، مي‌تواند نقش ويژه‌اي در شكل‌گيري اصول و مباني تفسير قرآن داشته باشد، تا بتوانند به وسيله ديدگاه‌هاي صحيح و مستدل، به فهم مراد واقعي خداوند نائل آيند. ازجمله اين انديشمندان آيت‌الله العظمي فاضل لنكراني مي‌باشد. پرسش اساسي در اين تحقيق اين است كه ظهر و بطن قرآن از ديدگاه آيت‌الله العظمي فاضل لنكراني چيست؟ در اين مقاله تلاش شده است با بهره‌گيري از روش توصيفي و با مطالعه اسنادي و تحليل داده‌ها در كتاب‌هاي آيت‌الله العظمي فاضل لنكراني، به اين پرسش پاسخ داده شود. بررسي‌ها نشان مي‌دهد آيت‌الله العظمي فاضل لنكراني نيز معتقد است قرآن داراي ظاهر و باطن است. ايشان بر اين باور است كه در معناي ظاهري و باطني قرآن دو دلالت در كار است، يكى دلالت مطابقي و ديگرى دلالت التزامي؛ ولى اين دو دلالت در يك رديف واقع نمى‏شوند دلالت التزامي، متأخر از دلالت مطابقي و مترتب برآن است.