برهان تاريخي بر تحريف‌ناپذيري قرآن از منظر آيت‌الله العظمي فاضل لنكراني(ره)

در منابع حديثي و تاريخي به روايات و گزارش‌هايي برمي‌خوريم كه از آن‌ها تحريف قرآن استفاده شده است. محققان در رويارويي با اين روايات افزون بر استدلال به آيات قرآن و روايات، از طريق بررسي ضعف اسناد اين روايات و نيز بررسي ضعف‌هاي دلالي آن‌ها در مسير ابطال و تثبيت تحريف‌ناپذيري قرآن گام برداشته‌اند. در اين ميان، مرحوم آيت‌الله العظمي فاضل نيز در كتاب گران‌سنگ مدخل التفسير ضمن نقل شماري از مهم‌ترين اين روايات، آن‌ها ‌را از جهات گوناگون همچون تناقضات و اختلافات موجود بين آن‌ها، تعارض با روايات مخالف، تعارض با تواتر قرآن كه اجماعي بلكه ضروري مسلمانان است، نقد كرده است، ليكن با توجه به اين كه بخش مهمي از روايات تحريف به بعد تاريخي قرآن مربوط است، لازم است با روش نقد داده‌هاي تاريخي به بررسي مسئله تحريف‌ناپذيري و ارزيابي روايات مربوط به آن بپردازيم. روشن است كه روش تاريخي روش جامع و متناسب براي نقد شبهه تحريف است و مقاله حاضر اين شبهه را با توجه به بعد تاريخي آن نقد و بررسي كرده است. گفتني است مقاله پيش‌رو در حكم تكمله‌اي بر بخش تحريف مدخل التفسير است.