نگاهي به فرازماني و فرامكاني بودن قرآن با تأكيد بر ديدگاه آيت‌الله العظمي فاضل لنكراني(ره)

خداوند، حضرت محمد(ص) را خاتم پيامبران معرفي كرده و قرآن را به عنوان معجزه پيامبر خاتم، نازل فرمود. از ويژگي‌هايي كه قرآن را از معجزات انبياء گذشته، متماِيز ساخته است، مسئله فرازماني و فرامكاني بودن اين معجزه عظيم است. اين نوشتار دلايل قرآني و روايي فرازماني و فرامكاني بودن قرآن را با تأكيد بر ديدگاه آيت‌الله العظمي فاضل لنكراني مورد تحقيق قرار داده و اين نتيجه حاصل شده كه دو دسته آيات ناظر بر جهاني بودن قرآن و ناظر بر جهاني بودن رسالت پيامبر(ص) بر اين مطلب دلالت دارند. آيات دال بر شمول و عموميت قرآن، آيه من بلغ، حفظ، تدبر، نفي هر گونه باطل در قرآن، آيات دال بر دعوت پيروان اديان گوناگون و جنيان و آيات تحدي، در دسته نخست قرار مي‌گيرند و آيات بيانگر جهاني بودن انذار پيامبر(ص)، آية خاتميت، آيه رحمت بودن پيامبر(ص) بر جهانيان، آيات بيانگر نويد غلبه آيين پيامبر(ص) بر همه اديان، در دسته دوم قرار مي‌گيرند. حديث ثقلين و روايات دال بر تازه بودن قرآن در هر زمان، لزوم رجوع به قرآن و عرضه احاديث بر آن، مستندات روايي اين مدعا مي‌باشند.