نماز و دلالت‌هاي آن در تربيت ديني جوانان

دوره جواني از با اهميت‌ترين ايام زندگي انسان است و از طرفي مؤثرترين و آسيب‌پذيرترين قشر جامعه، جوانان هستند. براي حضور در جهان پر از تهديد و فرصت، جوانان بايد با اتكاء به يك پشتوانه امن، به استفاده از فرصت‌هاي پيش‌رو و مقابله با تهديدهاي نظام ارزشي، فكري و اجتماعي بپردازند و اين پشتوانه امن، مبدأ الهي است. از آنجايي كه انسان فطرتي خداجوي دارد به برقراري ارتباط با خالق هستي نيازمند است و به عبادت پرودگارش مي‌پردازد. نماز بهترين راه ارتباطي انسان با خداوند است. نماز در رأس امور جاي دارد و مهم‌ترين عامل خودسازي است. تربيت اخلاقي بالاترين مرتبه تربيت است و تربيت ديني پايه و اساس تربيت اخلاقي است. تربيت عبادي بعدي از تربيت ديني است. بايد براي تربيت ديني به مراحل رشد انسان توجه نمود تا تربيتي مؤثر داشته‌باشيم و بي شك در دوران جواني بايد تربيت ديني همسو با علايق و ويژگي‌هاي اين دوره و نيازهاي جوانان باشد. آثار و پيامدهاي نماز بي‌شمار است كه در اين پژوهش به آن اشاره‌ شده همچنين به بيان فلسفه نماز، عواقب ترك نماز، تربيت ديني و عوامل مؤثر در تربيت ديني نيز پرداخته شده‌‎است.