كاهش طبيعي غلظت آلاينده هاي ناشي از فعاليت هاي معدني در حوضه ايلگينه چاي تحت تأثير سنگ هاي آهكي بستر رودخانه

آب هاي خروجي فرآوري معدني كه در رودها و رودخانه ها جريان مي يابد منجر به افزايش بار فلزات سنگين در رودخانه ها مي شود. هر رودخانه ظرفيت پذيرش آلاينده هاي ورودي و خودپالايي آن را تا حدودي معيني دارد بنابراين بررسي كيفيت آب رودخانه ها و آگاهي از روند تغييرات توان خودپالايي از اهميت بالاي برخوردار است به اين منظور در محدوده معدن مس سونگون در 9 ايستگاه از رودخانه هاي سونگون چاي، پخيرچاي، ارغنه چاي، ميانكافه و ايلگينه نمونه برداري انجام گرفت و پارامترهاي pH، EC، TDS، TSS و غلظت فلزات سنگين مورد آناليز قرار گرفت و ميزان كاهش آلاينده ها در طول مسير رودخانه و همبستگي اين تغييرات با pH كه از مهمترين عوامل موثر در خودپالايي رودخانه است بررسي گرديد. و همچنين رابطه بين غلظت آلاينده ها در رودخانه با غلظت عناصر سنگين در خاك و رسوب منطقه را مورد مقايسه قرار گرفت همچنين مشخص شد كه پراكندگي غلظت عناصر سنگين در آّب و رسوب داراي ارتباط بوده و تحت تاثير تغييرات pH قرار دارد. و افزايش pH در نتيجه واكنش آب با سنگ هاي آهكي در بستر رودخانه موجب افزايش توان خودپالايي رودخانه شده و با دور شدن از معدن غلظت آلاينده ها روند كاهشي نشان مي دهد.