كاربرد فناوري زيستي در انحلال طلا و استحصال انتخابي آن از منابع تركيبي مس-طلا

در سال هاي اخير همراه با پيشرفت فناوري، نرخ مصرف مواد معدني نيز افزايش يافته كه خود باعث اتمام بسياري از ذخاير معدني با كيفيت و عيار بالا شده است. لذا امروزه توليد كنندگان مواد خام به منظور تامين نياز بازار، به سنگ معدن هاي پيچيده و يا ضايعات صنعتي روي آورده اند. يكي از منابع فراوان، جذاب و جديد براي تامين طلا، سنگ معدن هاي طلا-مس در نقاط مختلف دنيا مي باشند. در روش هاي معمول فرآوري طلا، وجود مس باعث مشكلات عديده شده و استفاده از روش هاي جديد را اجتناب ناپذير مي نمايد. در اين ذخاير وجود مس باعث افزايش مصرف سيانيد در فرآيند سيانيداسيون و همچنين باعث كاهش جذب طلا روي كربن فعال مي شود. با توجه به عدم كارآئي و غير اقتصادي بودن روش هاي ديگر در مواجهه با اين كانسنگ ها، راهكارهايي براي حذف مس يا كاهش اثرات منفي آن بر روي بازدهي فرايند سيانيداسيون ابداع و اعمال شده است. يكي از راهكارهاي نوين براي مقابله با مصرف بالاي سيانيد و همچنين حلاليت انتخابي طلا، استفاده از سيانيداسيون بيولوژيكي است. در اين سيستم سيانيد بطور برجا توليد شده و ديگر نيازي به تهيه سيانور شيميايي و حمل آن به سايت نمي باشد. هزينه هاي پايين روش هاي بيولوژيكي نيز باعث اقتصادي شدن استحصال طلا از منابع طلا-مس، ذخيره هاي كم عيار و باطله ها مي گردد. لذا در مقاله حاضر روش هاي نوين استحصال طلا مانند فرآيند هاي هيدرومتالورژي و بيوهيدرومتالورژي از منابع طلا-مس بررسي و مقايسه شده اند.