مقاوم سازي سازه ها در برابر زلزله

تفكر و انديشه ي پايداري و توسعه ي پايدار سال هاي طولاني است كه مورد توجه كثيري از متخصصان قرار گرفته است. كانون توجه آن ها تاكنون بر چگونگي استفاده از منابع محدود انرژي و همچنين يافتن روش هايي براي كاهش تأثيرات منفي بر محيط زيست بوده است. اما ديدگاه هاي اخير پايداري مسائل اجتماعي و اقتصادي را نيز مورد توجه و بررسي جدي قرار داده است. هر چند توسعه پايدار ريشه هاي اكولوژيكي و اقتصادي و فرهنگي-اجتماعي دارد، ولي با جستجو درباره معضلات و چالش هاي پيش روي انسان معاصر و راه حل آن ها در معماري پايدار، نقش طبيعت هر چه بيشتر آشكار مي گردد. در اين پژوهش طبيعت و معناي گسترده آن مورد مورد واكاوي قرار گرفته كه مي تواند تعيين كننده رابطه سه گانه انسان، طبيعت و معماري باشد. در نظر گرفتن نقش انسان و همچنين معماري به عنوان يك فرآيند كه منجر به پايداري مي گردد، از نكات مهم ديگر در اصلاح رابطه انسان، طبيعت و معماري مي باشد. در اين مقاله سعي شد با روش توصيفي – كتابخانه اي، معماري پايدار و توسعه پايدار مورد بررسي قرار گيرد.