بررسي رابطه بين پايداري اجتماعي و مسكن

مفهوم توسعه پايدار به طور رسمي توسط كميسيون برانت لند در سال ۱۹۸۷وارد حوزه ادبيات عمومي شده است(نگاري و جوان مجيدي، 1394: 1). در دهه هاي پاياني قرن بيستم و شروع قرن بيست و يكم، پايداري به عنوان يكي از مباحث مطرح در كليه عرصه ها، به ويژه در عرصه فضاهاي شهري و معماري مطرح بوده است. اين موضوع مي تواند از طريق سه مؤلفه اقتصادي، زيست محيطي و اجتماعي در كنار يكديگر به تعادل برسد(قائم مقامي، 1391: 21). اين پژوهش سعي بر اين دارد كه اهميت و تاثير توجه به مفاهيم پايداري اجتماعي را در ايجاد مسكن بررسي نمايد. جمع آوري اطلاعات از طريق روش توصيفي و با استفاده از ابزاركتابخانه اي بوده است.