ارزيابي دو نوع استدلال اخلاقي بر جواز و عدم جواز رصد كاربران در فضاي مجازي توسط والدين با رويكرد اخلاق اسلامي

احترام به حريم خصوصي افراد، يكي از محترم‌ترين حقوق اشخاص در تمامي جوامع است و تعاليم اسلامي نيز بر آن تأكيد دارد. از طرف ديگر استفاده فرزندان از فضاي مجازي با آسيب‌هايي همراه است و كنترل و رصد فعاليت آنان در اين عرصه توسط والدين منجر به نقض حريم خصوصي فرزندان خواهد شد. در اين مقاله كه با روش توصيفي و تحليلي به رشته تحرير درآمده ‌است، به بيان استدلال‌هاي موافقان و مخالفان نقض حريم خصوصي پرداخته مي‌شود. مخالفانِ نقض حريم خصوصي به تكريم، استيذان، آزادي و تغافل به‌عنوان دلايل مخالفت با نقض حريم خصوصي فرزندان استناد مي‌كنند و موافقانِ نقض حريم خصوصي نيز حفظ امنيت، آرامش، تربيت و مسئوليت اخلاقي را از دلايل موافقت با نقض حريم خصوصيِ كاربر مي‌دانند. جامعه آماري مورد مطالعه در اين مقاله، تمام كاربران فضاي مجازي و فرزندان خانواده در همه سنين است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد والدين بايد در برخي موارد به‌دليل رعايت مصالحي همچون آرامش خانواده و ضرورت تربيت فرزندان به كنترل فعاليت فرزندان در فضاي مجازي بپردازند