پيش درآمدي بر بايسته هاي اخلاقيِ نويسندگي در راديو و تلويزيون

بي‎ترديد نوشتن‏‏، اساس و مبناي انتقال پيام در همه رسانه‏هاست. به گفته صاحب‎نظران اهميت نويسندگي وقتي آشكار مي‏شود كه رسانه را بدون حضور نويسندگان تصور كنيم. تا وقتي متني توليد نشود‏‏، ايده‏ها تبلور و تجلي پيدا نخواهند كرد. هرچه ايده خلاقانه‏تر باشد، وسعت ديد نويسنده وسيع‏تر مي‏شود. (كريميان‏‏، 1389‏‏، مقدمه) نويسندگي در راديو و تلويزيون‏‏، داراي نقش و جايگاه تعيين‏كننده‏اي است؛ چراكه نويسندگي در اين حوزه‏‏، بسيار متفاوت‏تر از ديگر رسانه‏هاست. متن در راديو و تلويزيون‏‏، مانند ديگر عناصر و اركان مرتبط با ويژگي‏هاي اين رسانه، هويت خاص خود را دارد. تأمين محتواي بسياري از آيتم‏ها در راديو و تلويزيون و تهيه مطالب براي گويندگان و مجريان و حتي بازيگران نمايشنامه‏ها ازجمله وظايف نويسندگان است. با همه اعتباري كه نويسندگي در عرصه توليد برنامه‏هاي رسانه ملي دارد رعايت اصول اخلاقي در اين حوزه به‎عنوان يكي از شاخصه‏هاي نويسندگيِ تراز رسانه ملي‏، بسيار ضروري به‎نظر مي‏رسد. اين مقاله به روش اسنادي و با استفاده از منابع كتابخانه‎اي، برخي از مهم‎ترين الزامات و بايسته‏هاي اخلاقيِ نويسندگي در رسانه ملي را بررسي مي‏كند