رابطه تعارضات زناشويي و سلامت روان فرزندان نوجوان پسر

هدف پژوهش حاضر تعيين رابطه تعارضات زناشويي و سلامت روان فرزندان نوجوان پسر بود. پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري در اين پژوهش شامل كليه دانش آموزان پسر دبيرستان هاي دولتي دوره دوم ناحيه 7 شهر مشهد در سال تحصيلي 97-1396 بوده است. با توجه به حجم جامعه و با استفاده از جدول كرجسي و مور گان تعداد 340 نفر با روش نمونه گيري تصادفي چند مرحله اي به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش شامل: پرسشنامه تعارضات زناشويي ثنايي و همكاران (1387) و پرسشنامه سلامت عمومي ( GHQ) بودند. براي تجزيه و تحليل نتايج از روش آزمون رگرسيون چند متغيره با روش گام به گام و همبستگي پيرسون استفاده شد. نتايج نشان داد كه تعارضات زناشويي كل، كاهش ارتباط موثر و واكنش هاي هيجاني مجموعا قادرند 18 درصد تغييرات متغير ملاك سلامت روان فرزندان نوجوان را پيش بيني كنند.