پيش بيني اهمالكاري تحصيلي بر اساس سلامت روان و خودكارآمدي در دانش آموزان دبيرستاني

هدف پژوهش حاضر پيش بيني اهمالكاري تحصيلي بر اساس سلامت روان و خودكارآمدي در دانش آموزان دبيرستاني شهرستان آزادشهر بود. براي رسيدن به اين هدف تعداد 175 نفر از دانش¬آموزان دبيرستاني شهرستان آزادشهر به روش نمونه¬گيري خوشه¬اي انتخاب شدند و پرسشنامه سلامت عمومي گلدبرگ (1986) (GHQ-28)، پرسشنامه خودكارآمدي شرر و همكاران (1982) و آزمون اهمالكاري تحصيلي سواري (1390) را تكميل نمودند و نتايج با نرم افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان داد كه نشانه هاي جسمي و افسردگي از مؤلفه هاي سلامت روان در پيش بيني اهمالكاري تحصيلي نقش معنادار دارد و حدود 14 درصد واريانس را تبيين مي كند. همچنين، خودكارآمدي در پيش بيني اهمالكاري تحصيلي دانش-آموزان نقش معنادار دارد و حدود 19 درصد واريانس اهمالكاري تحصيلي را تبيين مي كند. بنابراين، مي توان با بهبود سلامت روان و افزايش خودكارآمدي به كاهش اهمالكاري تحصيلي كمك كرد.