بررسي پديدارشناسي كيفيت زندگي در زنان بد سرپرست

تحقيق حاضر با هدف بررسي پديدار شناسي كيفيت زندگي در زنان بد سرپرست انجام شد. روش تحقيق كيفي، با محوريت پديدارشناسي بود. تكنيك گردآوري اطلاعات، مصاحبه ي عميق نيمه ساخت يافته با 14 نفر از زنان بدسرپرست شهر شيراز بود. روش نمونه گيري هدفمند و منطبق بر منطق اشباع نظري بوده تا ادراك، قضاوت و كنش افراد در زمينه ي كيفيت زندگي را كاوش كند. پس از واكاوي عميق مصاحبه ها، داده هاي حاصله با استفاده از روش هفت مرحله اي كوليزي تجزيه و تحليل گرديد. نتايج تحقيق نشان داد كه كيفيت زندگي در ابعاد مختلف اجتماعي و فرهنگي، اقتصادي، روانشناختي و سلامتي، فيزيكي و جسمي و محيطي در زنان بدسرپرست نامطلوب و پايين گزارش شده است. در ابعاد مختلف زنان بدسرپرست به علت فراواني نقش هايي كه به عهده مي گيرند، عدم حمايت اجتماعي، ترس از آينده و تنهايي، ناامني بدني، عدم آموزش مناسب و كسب مهارت لازم، مشكلات روانشناختي از قبيل افسردگي، اضطراب، استرس، مسائل اقتصادي و مادي كه اصلي ترين مشكلات آنان است و همچنين مسائل جسمي و فيزيكي و نيز محيط زندگي آنان از كيفيت پائيني نسبت به ساير زنان برخوردارند. آنها علاوه بر نقش هاي متعدد زنانگي، نقش نان آوري هم بر عهده دارند و از آنجا كه در ايفاي اين نقش جديد چندان موفق نمي شوند احساس كمبود و نابرابري مي كنند.