گويش گروس- زبان محلّي مردم ايران زمين

اين مقاله جستاري از گويش گروس در جنوب كردستان، كه از لهجه كردي، مربوط به شهر بيجار ‏و روستاهاي اطراف آن است، مي‌پردازد. اين زبان رابط بين كردي سوراني و كلهري است. امّا ‏كاربرد لغات كلهري كمتر، ولي لهجه سخنوري بيشتر به كردي سوراني (سنندجي) شباهت دارد و ‏كلماتي را هم از كردي كرمانجي به قرض گرفته است. پس مي‌توان گفت اين لهجه از زيرگروه ‏گوراني (اورامي) مي‌باشد. همچنين در بعضي از مناطق اين شهر زبان تركي به دليل همسايگي با ‏زنجان و آذربايجان غربي تكلم مي‌شود. اين مقاله به شيوه تحليلي- توصيفي و كتابخانه‌اي نوشته ‏شده است. هدف از آن توضيح بيشتر و شناساندن اين زبان و شباهتهاي آن به كردي سوراني به ‏اغلب كساني است كه با آن آشنايي چنداني ندارند. همچنين احياي بيشتر زبان گروس و ارائه ‏راهكارهايي براي زنده نگاه داشتن آن در نزد مردم اين سرزمين است.‏