حقوق شهروندي از منظر نهج‌البلاغه در نظام مردم سالاري ديني

اين پژوهش با هدف بررسي و تبيين حقوق شهروندي در نهج‌البلاغه با بهره‌گيري از انديشه‌ي ژرف و ناب علي (ع) انجام گرفته است. نوع پژوهش بنيادي است و در اين پژوهش از روش اسنادي با محوريت نهج‌البلاغه و نيز تحليل محتوي استفاده شده است. در تبيين موضوع پژوهش، به منابع معتبر كتابخانه‌اي مراجعه، پس از فيش‌برداري از منابع، موضوع مورد تبيين و تحليل قرار گرفته است. نتايج حاصل در اين پژوهش، نشان مي‌دهد در انديشه و مشي علي (ع) ميان اعتماد مردم به حاكميت و التزام نظري و عملي حاكمان و زمام‌داران به حقوق شهروندي، رابطة معني‌داري وجود دارد. به هر ميزان زمامداران جامعه، در عرصه‌ي عمل، نسبت به تأمين و تحقق حقوق شهروندي و مطالبات مشروع آنان، عزم و اراده‌ي جدي داشته باشند و خود را در فعليت‌بخشي آن در حوزه‌‌هاي مختلف، ملزم و ملتزم بدانند، به همان ميزان اعتماد، اقبال و همراهي مردم را رقم خواهند زد. اعتماد و همراهي مردم، پايه‌هاي حكومت را مستحكم و زمينه را براي رشد و تعالي و توسعه همه‌جانبه و پايدار جامعه فراهم مي‌سازد. بالعكس، ناديده‌انگاري حقوق اساسي شهروندي و بي‌اعتنايي نسبت به مطالبات مشروع و قانوني آنان، بي‌اعتمادي را در مردم تشديد، مقبوليت اجتماعي زمامداران را مخدوش، و در نتيجه پايه‌هاي حكومت را سست و متزلزل خواهد نمود.