اقتصاد مقاومتي و جايگاه آن در نظام مردم سالاري ديني

نوشتار حاضر به دنبال پاسخ به اين سؤال مهم و اساسي است كه اقتصاد مقاومتي چه جايگاهي در نظام مردم سالاري ديني دارد؟ در پاسخ به سؤال فوق اين فرضيه ي محوري مطرح مي شود كه اقتصاد مقاومتي به عنوان يكي از راهبردهاي اصلي اقتصاد اسلامي با تأكيد بر عامليت مردم و نفي وابستگي و با يك رويكرد فرهنگي مبتني بر مقاومت، قوام بخش نظام مردم سالاري ديني است. با توجه به اين كه در نظام مردم سالاري ديني، مردم واسطه ي تحقق حكومت اسلامي هستند لذا الگوي اقتصاد مقاومتي به واسطه ي محوري بودن عامليت مردم در آن مي تواند مهم ترين راهبرد اقتصادي نظام مردم سالاري ديني باشد. از طرف ديگر چون اين راهبرد اقتصادي بر اهميت توليد داخلي و نفي وابستگي به قدرت هاي بزرگ استوار است لذا در شرايط فشار و تحريم نيز تضمين كننده بقا و قوام نظام مردم سالاري ديني خواهد بود. نكته قابل توجه ديگر اين است كه چون دين مشخص كننده ي مرزهاي معرفتي و هستي شناختي نظام مردم سالاري ديني با دموكراسي و ساير شيوه هاي حكومتي رايج در دنياست به همين خاطر هماره در معرض تهاجم نظامي و تحريم هاي اقتصادي قرار دارد لذا عملياتي نمودن راهبرد اقتصاد مقاومتي، نسبت به ساير راهبردهاي اقتصادي بايد در اولويت قرار بگيرد.