اثر بخشي شناخت درماني گروهي بر ميزان يأس، رضايت زناشويي و راهبرد هاي مقابله با استرس مادران كودكان مبتلابه اختلال اتيسم

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي شناخت درماني گروهي بر ميزان يأس، رضايت زناشويي و راهبردهاي مقابله با استرس مادران كودكان مبتلا به اختلال اتيسم انجام گرفت. با استفاده از نمونه گيري هدفمند از 150 مادر كودك مبتلا به اختلال اتيسم تعداد 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه 15 نفره به دو گروه آزمايش و كنترل گمارده شدند. ابزار مورد استفاده عبارت بودند از پرسشنامه نااميدي بك، پرسشنامه مقابله با موقعيتهاي فشارزا و پرسشنامه رضايت زناشويي اينريچ. گروه آزمايش طي 12 جلسه 2 ساعته به مدت 5/2 ماه تحت روش شناخت درماني گروهي بر اساس رويكرد ليهي قرار گرفت و سپس از دوگروه مجددا آزمون بعمل آمد. بر اساس نتايج اين پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه شناخت درماني گروهي بر ميزان يأس و رضايت زناشويي تاثير نگذاشته است ولي بر روي راهبردهاي مقابله با استرس مسأله مدار و هيجان مدار مادران كودكان مبتلا به اختلال اتيسم تأثير دارد. با توجه به اهميت بهداشت رواني و مشكلات كودكان مبتلا به اتيسم بايد حمايت هاي اجتماعي بيشتري در كنار ديگر درمان هاي شناختي مادران كودكان مبتلا به اتيسم جهت اثر بخشي درمان هاي شناختي، قرار گيرد.