مطالعه تغيير ترشوندگي به كمك نانو سيالات با توجه به اثر فشار جدايش

مطالعات اخير ناكافي بودن مفاهيم شناخته شده از گسترش مايعات خالص بر سطوح جامد را در توصيف گسترش 1 نانوسيالات 2نشان داده است. در اين مقاله تركنندگي و گسترش نانوسيالات روي سطوح جامد با تأكيد بر برهمكنش هاي پيچيده بين ذرات نانوسيال و سطح جامد مورد بررسي قرار گرفته است. اين بررسي به صورت نظري و با مدل سازي گسترش فيلم نازك نانوسيال در سطوح آب دوست تحت اثر فشار جدايش ساختاري 3 انجام شده است. در اين مدل قطره در حال پخش به عنوان مجموعه اي از لايه هاي مجزاي نانوذرات فرض مي شود اما در عين حال از تقريب روان كاري كه مبتني بر پيوستگي سيال مي باشد براي توصيف مناسب شرايط مرزي مسأله استفاده مي گردد. در نهايت براي تعيين شكل ميان رويه - 4 در حالت تعادل، فانكشنال انرژي فيلم نانوسيال را ايستا خواهيم نمود . با ايستاسازي اين فانكشنال، شكل ميان رويه به وسيله معادله يانگ لاپلاس - - افزوده 5 و رابطه يانگ اصلاح شده 6 مشخص مي گردد