فعاليت‌هاي عمراني و اقتصادي عميدالملك كندري و خواجه نظام‌الملك طوسي

تا پيش از شكل‌گيري دولت مدرن در ايران، نهاد وزارت از مهم‌ترين و قديمي‌ترين نهادهاي سياسي در تاريخ ايران بود و به تبع آن نقش وزير، عملكرد و شخصيتش در ادارۀ كشور بسيار تعيين‌كننده بود. از همين‌رو گاهي نام سلاطين بزرگ به نام وزيران دانشمند گره خورده است و دو نهاد سلطنت و وزارت، دوگانه‌اي درهم‌تنيده به وجود آورده است كه تاج و تخت يكي به دوات ديگري بسته است. عهد سلجوقي يكي از مهم‌ترين اعصار ديوان‌سالاري ايراني است كه دو تن از مشهورترين وزراي سلاطين سلجوقي عميدالملك كندري و خواجه نظام‌الملك بودند كه در مجموع و يكي پس از ديگري نزديك به چهل سال اين نهاد را در دست داشتند. اين پژوهش با رويكردي توصيفي- تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي درصدد بررسي سياست‌هاي عميدالملك كندري و خواجه نظام‌الملك بوده است. با اين وجود، ويژگي‌هاي شخصيتي، گرايش‌هاي مذهبي، نگرش‌هاي سياسي و رويكردهاي متمايز هر دو وزير، بسترساز سياست‌هاي متفاوتي از سوي آنها به مسائلي همچون رابطه با سلطان، خليفه، امراء، علما و مردم شده است و همچنين هردو وزير خدمات شاياني در عمران و آبادي ايران داشته‌اند و حتي زمينه‌ساز ترقي شعر و ادب هم بوده‌اند و در نهايت اينكه ديوان‌سالاري عهد سلجوقي را به ترقي و اقتدار فراواني رساندند.