بررسي كالوس دهي گاوزبان ايراني (Echium amoenum) و اروپائي (Borago officinalis) جهت توليد متابوليت هاي ثانويه

گاو زبان يكي از گياهان دارويي معروف مي باشد، كه از گذشته هاي دور در طب سنتي موارد استفاده فراوان داشته است. توليد و كشت كالوس در گياهان دارويي يكي از راه هاي توليد متابوليت هاي ثانويه است لذا بررسي كالوس دهي داراي اهميت مي باشد. اين تحقيق جهت بررسي كالوس دهي و مدت زمان تا كالوس دهي در گاو زبان، به صورت آزمايش فاكتوريل در محيط كشت MS و در قالب طرح پايه كاملا تصادفي با 3 تكرار انجام گرديد. فاكتورهاي آزمايش شامل نوع رقم ( ايراني Echium amoenum و اروپائيBorago officinalis) نوع ريز نمونه (برگ، دمبرگ، ناحيه مريستمي، ساقه) تركيبات هورموني NAA( در سه سطح 0، 1/5 و 2 ميلي گرم در ليتر) و Kin (در چهار سطح 0، 0/2، 0/4، 0/6 ميلي گرم در ليتر) مي باشند. نتايج مقايسه ميانگين نشان داد كه گاو زبان اروپائي (34/59-Y درصد) نسبت به رقم ايراني (30/15- Y درصد) كالوس دهي بيشتري دارد. در هردو ارقام مورد مطالعه، ريز نمونه دمبرگ بيشترين و ساقه كمترين كالوس راتوليد نمودند. نوع رقم وريز نمونه روي مدت زمان تا كالوس دهي اثر معني داري ندارند. در اين آزمايش، تركيب هورموني NAA +0.6 mgl-1 Kin MS+1.5 mgl-1 بيشترين درصد كالوس دهي و MS+2mgl-1 NAA+0.6mgl-1Kin كمترين مدت زمان تا كالوس دهي را داشتند.