بررسي تاثير سطوح مختلف بنزيل آمينوپورين بر روي رشد نوساقه در انگور رقم تامپسون سيدلس

انگور (Vitis vinifera) از مهم ترين محصولات باغي در سراسر دنيا است. تكثير انگور از طريق بذر، خوابانيدن شاخه، قلمه و كشت بافت صورت مي گيرد. در تمام روشهاي مرسوم تكثير موانع هتروزيگوسيتي، فضا، زمان و خواب بذر، عملكرد را محدود مي سازد. كشت بافت به عنوان ابزاري جهت توليد ماده گياهي اوليه انگور (عاري از بيماري، كلونهاي انتخابي و محلي و هيبريدهاي جديد) به كار مي رود. محرك اصلي براي توليد ساقه نابجا در ريزنمونه جوانه كناري، جداسازي فيزيكي ريزنمونه از گياه والد و تنظيم كننده هاي رشد مي باشد. در اين آزمايش به بررسي اثر چهار سطح BAP (صفر، 2،1 و 4 ميلي گرم در ليتر) برروي سرعت رشد انگور در 4 تكرار پرداخته شد. نتايج نشان داد كه اختلاف معني داري بين سطوح مختلف BAP از نظر تاثير بر رشد نوساقه جوانه كناري وجود دارد. سطح 4 ميلي گرم در ليتر BAP به عنوان موثرترين سطح شناخته شد. همچنين بهترين خط رگرسيون براي پيش بيني نرخ رشد ساقه حاصل از جوانه كناري ترسيم گرديد.