شناسايي آلل هاي خودسازگاري و خود ناسازگاري در ژنوتيپ ها و دو رگه هاي اميد بخش بادام با استفاده از نشانگر هاي مولكولي

ژنوتيپ ها و دورگه هاي اميدبخش بادام، منبع غني از صفات مطلوب مي باشند كه مي توان از آنها در برنامه هاي به نژادي و اصلاح نباتات بهره برد. در بادام، خودناسازگاري توسط يك مكان ژني چندآللي كنترل مي شود. دراين پژوهش، آلل هاي خود ناسازگاري، در 100 رقم، ژنوتيپ و دو رگه هاي اميد بخش بادام مطالعه شد. واكنش هاي زنجيرهاي پليمراز با استفاده از چهار مجموعه آغازگر كه شامل دو جفت آغازگر دژنره(PaConsIF/EM-PC1consRD ، EM-PC2consFD/EM-PC3consRD) يك جفت آغازگر عمومي ( AS1II/AmyC5R ) و يك جفت آغازگراختصاصي (CEBASf/AmyC5R) مي باشد، انجام شد. اين آغازگرها آلل هايي با اندازه ي 555 جفت باز تا2400 جفت باز را شناسايي وتفكيك كردند. اندازه ي آلل هاي تكثير شده با استفاده از آغازگرهاي دژنره اينترون دوم (EM-PC2consFD/ EM-PC3consRD) مابين 240 تا 3000 جفت باز واندازه ي آلل هاي تكثير شده توسط آغازگرهاي دژنره اينترون اول، از 270 جفت باز تا 700 جفت باز متغير بود. آغازگر اختصاصي CEBASf/AmyC5R، ا15آلل خودسازگاري Sf را درنمونه هاي مورد بررسي تكثير كرد. آلل هاي S1 ، S7 بيشترين و S16 و S28 كمترين فراواني را در بين آلل ها داشتند. نمونه ها در گروه هاي سازگار و نيمه سازگار طبقه بندي شده و نمونه هاي سازگار از نظر ژنوتيپ خود ناسازگاري معرفي شدند.