ارزيابي ريزوبيوم جداسازي شده از ريشه برنج بر رشد گياه يونجه

يكي از كاربردهاي بيوتكنولوژيكي باكتريها، تلقيح گياهان لگومينوزه (داراي ارزش اقتصادي) با ريزوبيومها مي باشد . با توجه به اهميت سويه هاي بومي، در اين پژوهش سعي بر جداسازي ريزوبيوم از ريشه برنج (منطقه لنجان اصفهان) مزارع حاصلخيز شده است . جدايه ها ابتدا در لوله هاي آزمايش حاوي محيط شيبدار FP ، در كنار ريشه گياه يونجه ( يعنوان يك الگوي مناسب جهت بررسي نقش تثبيت كنندگي ازت در ساير گياهان) تلقيح و سويه هاي ايجاد كننده گرهك شناسايي شدند . باكتريهاي حاصل ازاين گرهكها كشت و فعاليت نتروژنازي هر جدايه، پس از يكماه از كشت لوهاي به كمك كروماتوگرافي گازي برسي شد . جدايهاي انتخابي جهت ارزيابي بيشتر به كشتهاي گلداني حاوي محيط فاقد نيتروژن تلقيح شده و پس از 60 روز با خارج ساختن گياه، پارامترهاي فيزيولويك گياه اندازه گيري شد . آزمايشها در هر جدايه با 3 تكرار بر روي گياه صورت گرفت . گياهان شاهد (تلقيح شده با FP فاقد باكتري) فاقد گرهك و فعاليت نتيروژنازي بودند . نتايج حاصل از آناليز دادههاي كشت گلداني ( با نرم افزار SPSS15) نشان داد ميانگين طول اندام هوايي و وزن خشك گياه در جدايه R3 به ترتيب بيش از 6 و 10 برابر شاهد بود كه مي تواند اين جدايه را به عنوان موردي مناسب در برنامه اصلاحي معرفي كند.