راﺑﻄﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ و ﺳﺎزﮔﺎريﻫﺎي ﻋﺼﺒﯽ- ﻋﻀﻼﻧﯽ در ﺟﻮاﻧﺎن ﻏﯿﺮ ورزﺷﮑﺎر

ﯾﮑﯽ از اﺳﺎﺳﯽ ﺗﺮﯾﻦ اﻫﺪاف ﻋﻠﻢ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﺎﮐﯿﺪ ﺑﺮ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺑﻬﯿﻨﻪ ي دﺳﺘﮕﺎه ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑـﺪن و ﺳـﺎزﮔﺎري در اﺟﺮاي ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻬﺎرت ورزﺷﯽ اﺳﺖ. ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻫﺎي ﻗﺪرﺗﯽ و اﺳﺘﻘﺎﻣﺘﯽ ﺳﺎزﮔﺎري ﻫﺎي ﻣﺘﻔـﺎوﺗﯽ را در ﺑـﺪن اﯾﺠـﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﺘﻀﺎد ﺑﺎ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺑﺮرﺳﯽ ﻫﻢ زﻣـﺎن اﯾـﻦ دو ﻧـﻮع ﺗﻤـﺮﯾﻦ و ﺳـﺎزﮔﺎري ﻋﺼﺒﯽ-ﻋﻀﻼﻧﯽ در آن ﻫﺎ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﻮﻧﺪﮔﺎن اﯾﻦ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﻧﯿﻤﻪ ﺗﺠﺮﺑﯽ 36 ﻣﺮد ﺗﻤـﺮﯾﻦ ﻧﮑـﺮده ﮐـﻪ در ﺳﻪ ﮔﺮوه و ﺑﻪ ﻣﺪت 12 ﻫﻔﺘﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﺪﻧﺪ. ﮔﺮوه ﻗﺪرﺗﯽ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﭘﻮﯾﺎ، اﺳﺘﻘﺎﻣﺘﯽ اﯾﻨﺘﺮوال و ﻧﯿﺰ ﻫﻢ زﻣﺎن ﮐـﻪ ﻧﯿﻤـﯽ از ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻫﺮ دو ﮔﺮوه را 3 ﺟﻠﺴﻪ در ﻫﻔﺘﻪ اﻧﺠـــﺎم ﻣﯽ داد. ﭘﺎراﻣﺘﺮﻫﺎي داﻣﻨﻪ ﺳﯿﮕﻨﺎل اﻟﮑﺘﺮوﻣﺎﯾﻮﮔﺮاﻓﯽ، ﺑﯿﺸـﯿﻨﻪ اﻧﻘﺒـﺎض ارادي و ﻗﺪرت ﺑﯿﺸﯿﻨﻪ ﭘﺎي ﺑﺮﺗﺮ آزﻣﻮدﻧﯽﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﺎ دﺳﺘﮕﺎهﻫﺎي اﻟﮑﺘﺮوﻣﺎﯾﻮﮔﺮاﻓﯽ، اﯾﺰوﮐﯿﻨﺘﯿـﮏ و ﺗﮑﻨـﻮﺟﯿﻢ در ﻫﻔﺘﻪ ﻫﺎي ﺻﻔﺮ، 6 و12 اﻧﺪازهﮔﯿﺮي ﺷﺪ. دادهﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آزﻣﻮن ﻫﺎي ﺗﺤﻠﯿﻞ وارﯾﺎﻧﺲ، اﻧﺪازهﮔﯿﺮي ﻫـﺎي ﻣﮑـﺮر و آزﻣــﻮن ﺗﻌﻘﯿﺒــﯽ LSD در ﺳــﻄﺢ ﻣﻌﻨــﺎ داري )0/05≤P ( ﺗﺤﻠﯿــﻞ ﺷــﺪﻧﺪ. ﻣﻘــﺎدﯾﺮ درون ﮔﺮوﻫــﯽ داﻣﻨــﻪ ﺳــﯿﮕﻨﺎل اﻟﮑﺘﺮوﻣﺎﯾﻮﮔﺮاﻓﯽ در ﻫﻤﻪ ﮔﺮوه ﻫﺎ ﭘﺲ از 6 ﻫﻔﺘﻪ و در دو ﮔﺮوه ﻗﺪرﺗﯽ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﭘـﺲ از 12 ﻫﻔﺘـﻪ ﮐـﺎﻫﺶ ﻣﻌﻨـﯽ داري ﻧﺸﺎن داد. ﻗﺪرت ﺑﯿﺸﯿﻨﻪ در ﻫﻤﻪ ﮔﺮوه ﻫﺎ ﭘﺲ از 6 و 12 ﻫﻔﺘـﻪ اﻓـﺰاﯾﺶ ﻣﻌﻨـﯽ داري ﻧﺸـﺎن داد. ﺑﯿﺸـﯿﻨﻪ اﻧﻘﺒـﺎض ارادي ﭘﺲ از 6 و 12 ﻫﻔﺘﻪ در ﮔﺮوه ﻫﺎي ﻗﺪرﺗﯽ و ﻫﻢ زﻣﺎن ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﻌﻨﺎ دار، اﻣﺎ در ﮔـﺮوه اﺳـﺘﻘﺎﻣﺘﯽ ﺑـﺪون ﺗﻐﯿﯿـﺮ ﻣﻌﻨﺎ دار ﺑﻮد. از ﺳﻮي دﯾﮕﺮ ﺑﺮرﺳﯽ ﺗﻔﺎوت داﻣﻨﻪ ﺳﯿﮕﻨﺎل اﻟﮑﺘﺮوﻣﺎﯾﻮﮔﺮاﻓﯽ و ﺣﺪاﮐﺜﺮ ﻗﺪرت ﺑﯿﺸﯿﻨﻪ در ﺑﯿﻦ ﺳﻪ ﮔﺮوه ﺗﻤﺮﯾﻨﯽ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ در ﻫﻔﺘﻪ 6 و 12 ﺑﯿﻦ دو ﮔﺮوه ﻗﺪرﺗﯽ و ﻫﻢ زﻣﺎن ﺑﺎ ﮔﺮوه اﺳﺘﻘﺎﻣﺘﯽ ﺗﻔــﺎوت ﻣﻌﻨﯽداري ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ و در ﺑﯿﻦ ﺳﻪ ﮔﺮوه ﺗﻤﺮﯾﻨﯽ ﺑﯿﺸﯿﻨﻪ اﻧﻘﺒﺎض ارادي ﺗﺎ ﻫﻔﺘﻪ ﺷﺸـﻢ ﺗﻔـﺎوت ﻣﻌﻨـﯽ داري ﻧﺸـﺎن ﻧـﺪاد ، اﻣـﺎ در ﻫﻔﺘـﻪ 12ﮔﺮوه ﻗﺪرﺗﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ زﻣﺎن ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﯽداري داﺷﺖ. ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻫﻢ زﻣﺎن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻗﺪرﺗﯽ ﺑﺎ اﻧﺪﮐﯽ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﺪرت و ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ اﺳﺘﻘﺎﻣﺘﯽ ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﺪرت ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻫﻤﺮاه اﺳﺖ اﺣﺘﻤﺎﻷ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻫﻢ زﻣﺎن ﺿـﻤﻦ ﺑﻬﺒـﻮد ﺳـﺎزﮔﺎري ﻋﺼﺒﯽ-ﻋﻀﻼﻧﯽ، اﺧﺘﻼﻟﯽ در اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﺪرت اﯾﺠﺎد ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ.