مقايسه ميزان عناصرعيني درداستان مديرمدرسه آل احمد و جزيره سرگرداني سيمين دانشور

عيني نويسي نوعي سبك نگارشي مي باشد كه نويسنده با حواس پنج گانه محيط اطراف را درك كرده وعينا آن را در نوشته بازتاب مي دهد و هدفش ارائه اطلاعات واقعي ومستند مي باشد .نويسنده از دريچه ي ذهن و خيال وارد نمي شود و احساسات شخصي را در آن بروز نمي دهد. با توجه به اين ويژگي ها و نياز به دقت در نوشتن، اين پژوهش به آشكار سازي ميزان دقت وحساسيت نويسنده در امر عيني نويسي و ترسيم واقعيات حس شده عيني در نوشته مي پردازد. در پي بررسي هاي انجام شده ميزان توجه نويسنده در مشاهده كردن و درك مكان هاي توصيفي از جمله فاصله ها ،انواع جنس، رنگ ها، صداها، بوها، مزه ها، اشكال چيزي، نور وانواع درجات آن، زمان رويدادها و گذر زمان،درك دماهاي مختلف، حركت ها، نگاه به گذشته و پيش بيني آينده چيزي و مشخص كردن زمينه توصيفي نويسنده در امر توصيف كه ممكن است جز به كل باشد يا برعكس پرداخته شده است. با كنكاش در سبك نگارش آل احمد و سيمين دانشور و دقت در نمونه ها وانواع آن مشخص شد اين دو نويسنده به موارد عيني در زمينه توصيف دقت بسيار زيادي داشته اند.