تأثير نظام‌هاي خاك‌ورزي بر مصرف انرژي

مقدار زيادي از انرژي به طور مستقيم و غير مستقيم در فعاليت‌هاي كشاورزي استفاده مي‌شود. خاك‌ورزي يكي از اصلي‌ترين فعاليت‌هاي كشاورزي براي ايجاد محيط مناسب رشد گياهان زراعي است كه تاثير زيادي بر خواص (فيزيكي- شيميايي) خاك مي‌گذارد. علاوه بر كيفيت خاك و ارزيابي محيط زيست، بهره‌وري انرژي سامانه‌هاي توليدي نيز بايد براي پايداري در كشاورزي مورد توجه قرارگيرد. خاك‌ورزي حفاظتي يك رويكرد اكولوژيكي است كه شامل بسياري از سامانه‌هاي مختلف خاك‌ورزي (بدون خاك‌ورزي، خاك‌ورزي نواري، خاك‌ورزي كلشي و كمينه خاك‌ورزي) با هدف به حداقل رساندن تغيير ساختمان خاك، كاهش فرسايش و تخريب خاك است. كم كردن حجم عمليات خاك‌ورزي مي تواند به افزايش بهره‌وري انرژي كمك كند. در يك تحقيق كه بر روي دو رقم سيب زميني در تركيه انجام شده، حداكثر توليد در تيمار خاك‌ورزي با چيزل و ديسك به دست آمده است. علي رغم تفاوت در ميزان عملكرد سامانه‌هاي مختلف خاك‌ورزي، استفاده از كم خاك‌ورزي نشان داده است كه باعث بهبود بهره‌وري انرژي و سودآوري شده است.