بازانديشي طرح جامع منظر شهر سمنان براساس مفاهيم شهر در باغ

بنابر تجربه بيش‌از نيم‌قرن برنامه‌ريزي شهري و طرح‌هاي جامع و تفصيلي در ايران، به نظر مي‌رسد شاخصه‎هاي هويتي شهرها نياز به بازنگري دارد. به‌عنوان مصداق، سمنان كه باغات كشاورزي آن ميان بافت مسكوني و خارج‌از محدوده شهري قرارگرفته‎اند، نياز به تفكري ژرف‎تر نسبت‌به تاثير باغات در منظر، اجتماع و اقتصاد شهر دارد. در بررسي شاخصه‌هاي سمنان، به مفهوم «شهر در باغ» خواهيم‌پرداخت. مفهومي متفاوت از باغ‌شهر! برخلاف نظريه اتوپيايي باغ‌شهر (كه در حد فرضيه باقي ماند و كامل محقق نشد)، «شهر در باغ» فرضيه‌اي مساله‌محور و هدف‌دار است كه نه بر اساس مدينه فاضله، بل براي حل معضلات مشخص جامعه پيشرفته سرمايه‌داري در حوزه «بيگانگي اجتماعي» تعريف مي‌شود. با مصداق سمنان، هدف نوشته، اين گزاره است كه سنت‌و ميراث كشاورزي، مي‌تواند جان‌مايه تعريف جديد شهر تحت عنوان «شهري در باغ» ‌شود. بر اين اساس طرح جامع منظر شهري تنها راه رسيدن به پيچيدگي اين تعريف در تبيين‌و بومي‌سازي فرضيه‌اي است كه در برخي كشورهاي جهان، از جمله سنگاپور، در حال تحقق است. اين مطالعه بر آن است كه استعدادو امكان تبديل سمنان به «شهري در باغ» را بيازمايد. در صورت تحقق اين فرضيه در سمنان، مي‌توان مدعي افزايش دانش روز در اقتصادسياسي شد. با «شهري‌شدن» فعاليت كشاورزي، مي‌توان ادعا كرد مقوله تازه‌اي در دانش اقتصادسياسي مطرح شده‌است. روش تحقيق توصيفي، تجربي، كتابخانه‌اي با تكيه بر اسناد تاريخي است كه با مشاهدات ميداني ارزيابي مي‌شود.