مطالعه‌ي ظرفيت‌هاي دراماتيك مقتل الشويچي با نگاهي به داستان‌هاي فرعي و اشخاص استثنايي

مقتل و مقتل خواني در بين اعراب خوزستان جايگاه ويژه اي دارد. مقاتل به‌عنوان نمود عيني اعتقادات و باورداشت هاي اعراب، داراي نقاط قوت بسياري براي تبديل‌شدن به يك اثر دراماتيك را دارند. پژوهش هاي نگارندگان نشان از وجود و بهره گيري از چند عنصر ويژه دراماتيك در متن عربي مقتل الشويچي دارد. يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد كه از سويي در طرح داستان هاي فرعي، نشانه هايي از نبوغ داستان‌پردازي غيركلاسيك كه قبلاً مبتني بر پرداخت تنها يك داستان مركزي در اثر بود و در اين مقتل اين قاعده تغييريافته به چشم مي خورد و از ديگر سو، حضور اشخاص ماورايي كه در مقاتل ديگر ديده نمي شوند، مشهود است. نتايج حاصل از اين پژوهش مبين ذوق و قريحه ي هنرمندانه ي مردم اين خطه از ايران در پرداخت به موضوع شهادت امام حسين(ع) است. با توجه به حضور نگارندگان در مراسم مقتل خواني روز عاشوراي طايفه ي آل منصور خوزستان كه صرفاً از اين مقتل بهره مي برند، و انجام مصاحبه با عوامل اجرايي و مقتل خوان، اين پژوهش به صورت تركيبي از روش كتابخانه اي و ميداني بهره برده است.