واكاوي جنبه هاي دراماتيك ديالوگ نويسي در فيلمنامه «روز واقعه» نوشته بهرام بيضايي

ديالوگ يكي از بنيادي‌ترين عناصر در دنياي درام و ديالوگ‌نويسي تخصصي كارآمد در خلق اين جهان است. درام‌نويس از ابتداي تاريخ پيدايش درام، همواره كوشيده تا بستر دراماتيك متن خود را با تمركز بر ديالوگ‌ها بگستراند و با خلق جهاني دراماتيك به قلب و روح مخاطب نفوذ كند. هنگامي‌كه پس از پيدايش سينما اين هنر جادوي ناب، درام خود را در روح آن جاي داد، فيلم‌نامه به‌عنوان متن نمايشي يك فيلم توانست با روايت داستان‌هاي بصري در قالب ديالوگ، به‌سرعت ارتباطي ناگسستني با خواننده و بيننده پيدا كند. سينماي ايران نيز پس از پيدايش، كم‌كم مسير خود را در جذب مخاطب شناخت و فيلم‌نامه‌نويساني را نيز در اين مسير پرورانيد كه با تسلط بر درام و عناصرش، دست به خلق ديالوگ‌هايي ماندگار و جذاب زده‌اند. اما در حوزه تحليل و تفسير ديالوگ‌نويسي در فيلم‌نامه‌هاي سينماي ايران، كوشش جدي و قابل‌ذكري تا به امروز صورت نپذيرفته است. اين مقاله تلاش مي‌كند با واكاوي عناصر دراماتيك در خلق ديالوگ‌هاي فيلم‌نامه «روز واقعه» نوشته بهرام بيضايي به‌عنوان يك نمونه از سينماي ايران، راهي را در راستاي ورود تحليلي به اين مقوله گشوده تا كه اين فيلم‌نامه‌ها بتوانند به‌عنوان الگو و سرمشق راهگشاي فيلم‌نامه‌نويسان جوان سينماي ايران در ديالوگ‌نويسي و خلق ديالوگ‌هاي ماندگار و دراماتيك باشند. اين مقاله با تحليل، توصيف و تطبيق تئوري‌هاي دراماتيك ديالوگ‌نويسي با ديالوگ‌هاي فيلم‌نامه روز واقعه، با هدفي بنيادين به نگارش درآمده است.