طراحي فضاهاي عمومي پياده مدار در راستاي ارتقاء سلامت جسم و روان مادر و كودك (نمونه مطالعاتي: خيابان خيام جنوبي شهر اروميه)

از مهمترين مسائل شهري كه انسان همواره در ارتباط با جوامع شهري و محيط پيرامون خود با آن روبه رو بوده است، خلق فضاهاي شهري مطلوب است. با توجه به اين امر كه حركت پياده، طبيعي، قديمي و ضروري ترين شكل جابجايي انسان در محيط است كه نقش اساسي در ادراك محيط و ارتباط با آن دارد. پياده راه ها يا مسيرهاي پياده براي تبديل فضاهاي سكونتگاهي به مكان هاي امن و لذتبخش براي پياده روي اختصاص داده شده اند. امروزه، در سياست هاي شهري به دنبال تقويت محيط هاي پياده و از بين بردن موانعي هستيم كه توانايي ما را براي پياده روي آسان و ايمن، محدود مي كند. از طرفي با توجه به اين امر كه تعداد جمعيت كودكان نواحي شهري در جهان در حال افزايش است و اين بخش از جمعيت به عنوان سرمايه هر كشور محسوب مي شود، طراحي فضاهاي مناسب براي كودكان از اهميت بالايي برخوردار مي باشد؛ تا كودكان در آن رشد كنند و نيازهاي خود را برطرف نمايند. كودكان به عنوان عضوي از جامعه داراي مجموعه اي از خواسته ها و نيازها هستند كه با در نظر گرفتن نظريه همه شمولي شهرها، بايستي كودكان و مادران آنها را به عنوان گروه مهمي از استفاده كنندگان از فضاهاي عمومي مدنظر قرار داد. پژوهش حاضر از نوع كاربردي بوده و روش تحقيق از نوع تحليلي- توصيفي مي باشد. در اين پژوهش و به منظور گردآوري داده ها و اطلاعات از شيوه هاي اسنادي و كتابخانه اي و ميداني و ابزار مشاهده و عكسبرداري استفاده و از رويكرد كيفي و ماهيتا اكتشافي استفاده شده است. براي بررسي اين امر خيابان خيام جنوبي شهر اروميه به عنوان نمونه موردي مطالعه انتخاب و اطلاعات به دست آمده از طريق تكنيك سوات مورد تحليل قرار گرفت. هدف پژوهش، ارتقاء سلامت مادر و كودك از طريق طراحي فضاهاي عمومي پياده مدار مي باشد. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه پياده راه مورد مطالعه با شاخص هاي شهر دوستدار كودك، مقداري فاصله دارد و در اين راستا پيشنهادهايي براي بهبود اين فضا براي دستيابي به اين هدف ارائه شده است.