بررسي عملكرد اتصال مياني تير به ستون مسلح شده با فولاد پر مقاومت

با توجه به زلزله خیز بودن كشور ایران ، لزوم مقاومت همه اجزای سازه ای در برابر بارهای جانبی امری طبیعی است و اتصالات نیز از این قضیه مستثنی نیستند. سهم اتصالات در تحمل مقاومت در برابر بارهای جانبی و شكل پذیری بسیار زیاد است.یكی از مشكلات اتصالات حجم زیاد آرماتور ها در محدوده ناحیه اتصال می باشد كه این امر بتن ریزی را با مشكل مواجه می كند و باعث عملكرد نامناسب اتصالات می شود. میلگردهای پر مقاومت با پارامتر كشیدگی مناسب می تواند این مشكل را برطرف كند. در این مقاله مقادیر مقاومت و سختی ایجاد شده در اتصالات با میزان آرماتورهای متفاوت بدست آمده است و با یكدیگر مقایسه شده است. همچنین اثر نوع فولاد مورد استفاده در رفتار اتصال مورد بررسی قرار گرفته و عملكرد اتصال میانی با فولاد های مختلف مورد ارزیابی قرار گرفته است. در مدل های مورد بررسی ابعاد هندسی تیر و ستون و شرایط تكیه گاهی و بارگذاری یكسان در نظر گرفته شده است. مدل سازی با نرم افزار المان محدود ABAQUS انجام شده است.