تأثير خط و خوشنويسي برآثار حسين زنده رودي هنرمند نوگراي ايران

The effect of calligraphy on the works of Hossein Zendeh roudi, a modern Iranian artist

خط و خوشنويسي يكي از مهمترين ميراث فرهنگ و هنر ايراني كه در طول تاريخ بخش اعظمي از هويت هاي فرهنگي اجتماعي و ملي را در بر داشته است و به عنوان هنري ماندگار در مسير تاريخ هنر ايراني جايگاه ارزنده‌اي را داشته و بخشي از ميراث و هويت هنرمندان در دوره‌هاي مختلف بوده است. در دوره معاصرهنرمنداني با الهام گرفتن از هويت‌هاي تصويري و فرهنگي نهفته در خط و خوشنويسي اقدام به خلق و ايجاد آثار متفاوت شده‌اند. خط و خوشنويسي در دوره معاصر به عنوان يك عنصر بصري و يك تصويري بخش اعظمي از آثار هنر نوگرا را تحت تاثير خود قرار داده‌ است. شكل و تصوير خط و خوشنويسي به دليل داشتن غناي بصري كه در دوره‌هاي مختلف تاريخي به دليل تجربه شيوه‌هاي متفاوت و ساختار كامل مسير ارزنده‌اي را طي نموده با ايجاد فرصت هاي وسيع توانسته است زمينه اي تاثيرگذار در آثار هنرمندان نوگراي ايران داشته باشد كه درك اين ارتباط نيازمند شناخت و بررسي ساختار فضا و فرم خط در دوره‌هاي مختلف مي‌باشد. اين مقاله با هدف شناسايي جايگاه خطاطي و خوشنويسي در آثار حسين زنده رودي با استفاده از روش توصيفي-تحليلي و جمع آوري اطلاعات به كمك مطالعات كتابخانه اي و استناد به مقالات معتبر شكل گرفته است كه در نهايت نتيجه چنين حاصل گرديد كه استفاده از خط و خوشنويسي در آثار حسين زنده رودي بيشتر براي ايجاد نوگرايي و تغيير در فرم به كارگرفته شده است و چندان جنبه مفهومي ندارد.