بحران هويت در معماري معاصر ايران

بسيار ساده گرايانه است كه تصور كنيم بحران هويت در معماري، به واسطه ظهور معماري مدرن در قرن بيستم و ابداع فرمهاي نو است، اشكال كار در آنهائي نيست كه ابداع كردند و فرم هاي نو آفريدند، اشكال كار در آنهائي است كه ديگر به دنبال بديعه پردازي نرفتند و به كار تقليدهاي بسيار سطحي از معماري مدرن پرداختند و اين تقليد و تكرار انبوه به جائي رسيد كه مدرنيسم بين المللي را به شكل يكنواخت، خسته كننده و كليشه اي عرضه نمود و از دهه پنجاه ميلادي «بحران هويت در معماري» مطرح گرديد.