ﮔﻮﻧﻪ ﺷﻨﺎﺳﯽ معماري مسكوني مطالعه موردي روستاي باش كهريز

گونه، زبان مشترك و حاصل خردجمعي در پاسخگويي به مسائل محيط پيراموني است كه درطول زمان حفظ شده و تداوم يافتــه اســت. گــردآوري اطلاعات موجود در زمينه شــناخت گونه هاي مســكن به تفكيك اســتان ها و در يك قالب تعريف شــده، انجام شــد. به موازات آن، شناسايي عوامل مؤثر بر شكل گيري گونه هاي مسكن و همپوشــاني آنهــا، تفكيــك مكانــي پهنه هاي مختلف ســرزميني ايــران را ارائــه نمود. تطابــق اطلاعات گونه شناســي و نقشــه هاي پهنه بندي مكاني عوامل مؤثر بر شكل گيري مسكن، منجر به شناخت رابطه ي شكل گيري گونه هاي مسكن به تفكيك استان هاي كشور شد. مرحله بعد، گذر از مرزبندي سياسي، ّعل تجميع اطلاعات و شناخت كانون هاي شكل گيري گونه هاي مسكن، طيف تغييرات و گونه هاي مبدل حاصــل از آن و البتــه رفــع نواقــص اطلاعاتي با كمك مطالعــات ميداني بود. پهنه ســرزميني ايران از نظر مشــابهت گونه هاي كالبدي مســكن به هشــت حوزه كلان تقســيم شــد كه هريك داراي كانوني اصلي و يا باّ طيــف تغييراتــي درونــي بودند. در ادامه، در هر يك از حوزه هاي فوق، گونه هاي مســكن در رابطه عل زمينه شكل گيري آن تشريح شده و طيف تغييرات آن بررسي شد و مهم ترين مشخصه هاي آن در تعامل با عوامل محيطي ارائه شد.