پايداري، مؤلفه‌اي اساسي در بحث توسعه ي همه‌جانبه ي معماري ايران

اصل طراحي پايدار بر اين نكته استوار است كه ساختمان جزئي كوچك ازطبيعت پيراموني است وبايد بعنوان بخشي از اكوسيستم عمل كند و در چرخه حيات قرارگيرد .(محمودي،م. 1387) . توسعه پايدار كه به عنوان مباني ريشه اي در اين مقاله مورد نظر است، تئوري جامع نگر نسبت به تمامي امور زندگي همانند اقتصاد، اجتماع و محيط زيست است كه بستر شكل گيري بحث طراحي پايدار را بوجود آورده است. روند پژوهش اين گفتار از جمع بندي تعاريف آغاز شده است و با اصول و مباني توسعه¬ي پايدار بسط پيدا كرده است. قسمت مورد توجه اين امر چگونگي برقراري تعامل و نوع تدابير بين معماري و پايداري مي باشد، به اين ترتيب اين مقاله ابتدا به ابعاد توسعه پايدار و معماري پايدار مي پردازد و راهكارهاي آن را ارائه مينمايد.