تعيين و تحليل سطوح برخورداري دهستان هاي شهرستان سربيشه با بهره گيري از روش هاي تاپسيس و موريس

شناخت و بررسی امكانات و تواناییها و در پی آن تعیین سطوح توسعه یافتگی نواحی نخستین گام در فرایند برنامه ریزی و توسعه به شمار می رود. به همین منظور هدف كلی از این مقاله تعیین سطوح توسعه یافتگی دهستانهای شهرستان سربیشه و رتبه بندی آنها بر اساس میزان توسعه یافتگی، برای هدایت برنامه ریزان و سیاستمداران در تعیین اولویت سرمایه گذاری انجام گرفت كه برای تعیین سطوح توسعه- یافتگی از مدلهای تاپسیس و مدل موریس، با انتخاب 52 متغیردر قالب 8 بعد استفاده شده است. با بهره گیری از از روش ضریب اختلاف، به تعیین میزان اختلاف و پراكندگی امكانات و خدمات در دهستانها مبادرت شده است. دهستانها از لحاظ سطح توسعه یافتگی در سه شاخه توسعه یافته، در حال توسعه و محروم طبقه بندی شده اند. نتایج بدست آمده نشان می دهد كه ضریب توسعه یافتگی بین دهستانهای شهرستان سربیشه متفاوت بوده و دارای اختلاف و نابرابری می باشد به طوری كه دهستان درح و مود باضریب 33،55906 توسعه یافته ودهستان نهارجان 20،02924 در حال توسعه و دهستان با مومن آباد با ضریب 9،747868 محروم قرار دارند. بنابراین این تفاوتها لزوم تهیه و اجرای برنامه ها و طرحهای هدفمند را برای توسعه یكپارچه و متوازن ایجاب می كند.