هوش مصنوعي و جنگ هاي آينده روابط بين الملل و تاثيرات امنيتي آن

نوآوريها و فنّاوريهاي جديد در طول تاريخ همواره بستر تحوالت مهم سياسي و اجتماعي جوامع بودهاند و عالوه بر ايجاد تحول در تعامالت، الگوهاي زندگي فردي و جمعي را نيز در حوزههاي مختلف شكل بخشيدهاند. عصر رنسانس و انقالبهاي صنعتي متعاقب آن، يكي از مهمترين اعصار زندگي بشر در اين راستاست كه زمينهساز تحوالت شگرفي شد. اما شايد نقطه اوج اين تحوالت را بتوان در انقالب اطالعات و ارتباطات در اواخر قرن 20 ديد كه پيامدهاي پيچيدهاي در زندگي فردي و جمعي بشر به همراه داشتهاست. در پرتو عصر اطالعات، شاهد ظهور فناوريهاي نوظهوري هستيم كه حوزههاي نويني از علم را پيشروي انسان قراردادهاست؛ يكي از فناوريها، هوشمصنوعي و توليد ماشينهاي خودران است كه بهمانند هوشانسان، از قدرت تفكر، استدالل، پيشبيني و تصميمسازي برخوردارند. ماشينهايي كه در حوزههاي مختلف زندگي بشر توانستهاند نفوذ كنند و بهتدريج قابليتها و توانمنديهاي انساني و حتي فراتر از آن را كسب نمايند. گزافه نيست اگر بگوييم آينده روابط بينالملل و زندگي آتي بشر درگير با اين ماشينها و رباتهاست و اين موضوع ميتواند آثار و تبعاتي را در جنبههاي مختلف زندگي انسان داشته باشد. يكي از جنبهها مهم و تأثيرپذير از اين حوزه، افزايش بازيگري هوش مصنوعي در جنگها و استراتژيهاي سياسي ـ دفاعي دولتها در آينده نه چندان دور و به تبع آن متأثر شدن امنيت دولتها، از اين مسئله ميباشد. با توجه به اهميت موضوع مورد بحث در روابط بينالملل و مباحث امنيت ملي، نوشتار حاضر تالش دارد اين موضوع را مورد بررسي و كنكاش قرار دهد.