پيوند نشانه شناسي و اسطوره

نشانه‌شناسي، علم مطالعة نشانه‌ها بعد از نظريات فردنيان دوسوسور، زبان‌شناس معروف سوئيسي، در زبان‌شناسي و مباحث ساختار گرايي ادبي به عنوان يكي از رويكردهاي تحليل متون ادبي راه پيدا كرد و طريقه‌اي شد براي پي بردن به روابط ساختاري و معنايي بين واژه‌ها. اين مقاله كوششي است در جهت تطبيق نظريه نشانه ‌شناسي با مبحث اسطوره به عنوان يكي از نشانه‌هاي متون ادبي ـ حماسي و تبيين جايگاه نشانه شناسي در اين زمينه. نويسنده در اين راه با نگاهي كلّي به نشانه شناسي به مثابه يكي از روش‌هاي فهم متون ادبي و بيان نظريات مختلف در اين زمينه و ارتباط آن بااسطوره شناسي ،بر اين باور است كه اسطوره به عنوان يكي از نشانه هاي زباني ،ساختاري نشانه شناسيك دارد و در داخل مؤلفه هاي نشانه شناسي(دالّ،مدلول ،نشانه ) شكل گرفته و در امتداد استعاره ها و نمادها قابل بحث و تحليل است.